|
Airbourne - 'Runnin' Wild' |
|
|
|
Wpisa³: vandervelde
|
|
16.06.2008. |
 | 1. Stand Up for Rock ‘N’ Roll
2. Runnin’ Wild
3. Too Much, Too Young, Too Fast
4. Diamond in the Rough
5. Fat City
6. Blackjack
7. What’s Eatin’ You
8. Girls in Black
9. Cheap Wine & Cheaper Women
10. Heartbreaker
11. Let’s Ride
| Airbourne 'Runnin' Wild' 2007 EMI Australia
| |
| | |
Sk³ad: David Roads - gitary; Joel O'Keeffe - wokal, gitary; Justin Street - bas; Ryan O'Keeffe - perkusja;
Runnin' WIld jest debiutem australijczyków z Airbourne. Grupa w poszukiwaniu s³awy wyjecha³a do Stanów i tam intensywnie koncertuje. Wysz³o kilka wersji p³yty w ró¿nych czê¶ciach ¶wiata ró¿ni±ce siê tracklist±. Niniejsza jest wersj± australijsk±.
W telegraficznym skrócie AIrbourne gra tak jakby dzi¶ grali Ac/Dc, gdyby mieli po 25-30lat. Minus oczywi¶cie kwestie wirtuozerstwa i umiejêtno¶ci czysto muzycznych. Wokal jest tak samo miksowany jak na p³ytach legendarnych australijczyków, podobn± budowê maj± refreny.
Na pocz±tek muszê sie przyznaæ, ¿e poza Ballbreaker i The Razors Edge (genialny Money Talks!) nie za bardzo przepadam za Ac/Dc. Jest to dla mnie granie zbyt jednowymiarowe, nie maj±ce w sobie zbytniej g³êbi. Kiedy¶ s³ucha³em, dzi¶ coraz rzadziej wracam. Co innego je¶li chodzi o klony, których jest naprawdê zatrzêsienie (najwiêcej w Stanach). Te od czasu do czasu lubiê pos³uchaæ, przede wszystkim za ¶wie¿o¶æ jak± wnosz± do utartego schematu. Odnoszê wra¿enie, ¿e na Runnin' Wild nie ma ¶piewu, s± tylko pe³ne wigoru wrzaski ca³ej dru¿yny (wokalista brzmi podobnie do Blackiego Lawlessa z WASP). Brzmi to jakby Tigertailz zaczê³o graæ w stylu Ac/Dc. Prosto, agresywnie i z niewiarygodn± jak na takie podej¶cie dawk± melodii. Kapitalny Heartbreaker to w popisowy sposób skopiowana era Let There Be Rock. Party rocker zagrany i za¶piewany z amerykañsk± przebojowo¶ci±. Na albumie mamy kilka typowych dla Ac/Dc galopad jak choæby Stand Up For The Rock'n'Roll, czy Let's Ride. Obydwa podobne do siebie jak dwie krople wody. Grupa jakby by³a tego ¶wiadoma umieszczaj±c te kawa³ki na pocz±tku i koñcu wieñcz±c ca³y kr±¿ek klamr±. Poza Ac/Dc du¿o s³yszymy stylu znanego z amerykañskich zespo³ów takich jak Kix, Dirty Looks (Too Much, Too Young, Too Fast), czy Dangerous Toys. Gwarantujê, ¿e ka¿dy riff bêdzie Wam przypomina³ co¶ z repertuaru Ac/Dc. Nawet tytu³y brzmi± cokolwiek znajomo.
Co tu du¿o pisaæ, Ac/Dc znale¼li godnych siebie nastêpców. Granie schematyczne, do¶æ odtwórcze, ale kogo to tak naprawdê obchodzi? Mnie na pewno nie.To nie o to w tej muzyce chodzi. Marudz±cy, ¿e zbytnio zrzynaj± od Ac/Dc niech pamiêtaj± jak czêsto ci ostatni wydaj± p³yty i kiedy wydali tak naprawdê dobre wydawnictwo...vandervelde
|
