HardRock.Com.Pl

Oliver Weers to mała enigma w muzycznym światku. Internet nie przyniósł większych informacji o nim poza faktem, że miał wystąpić w duńskim przeglądzie talentów X-Factor, z którego zresztą śpiewa dwie piosenki, które tam wykonywał (kowery). Kawałki współnapisał z gitarzystą Sorenem Andersenem (Superfuzz). Później do grupy dołączyło dwóch tytanów rocka: basista Marco Mendoza (Thin Lizzy, Whitesnake) i perkusista Tommy Aldridge (Whitesnake, Ozzy Osbourne).

Debiut Weersa często mi przypomina idolowe płyty jak choćby ubiegłoroczna płyta Agnes, czy cały dorobek Fina Koivunena. Taki zmetalizowany hardrock, często nagrywany przez skandynawów. Najbardziej mi się tu podobaja ballady, gdzie głos Weersa bardzo przypomina Paula Stanleya. Także same kawałki to szkoła pisania legendy Kiss. Popatrzmy na w mojej opinii najlepszy tu Will You Be Mine, który brzmi dokładnie tak jak ballady Stanleya. Otwarcie, a także charakterystyczny dla Stanleya szczyt w refrenie, gdzie obydwaj śpiewają go bardzo wysoko. Innym lubianym przeze mnie utworem jest Coming Home. Znów taka stanleyówka, z typowym dla Stanleya refrenem. Z bardziej rockujących kawałków najlepszy wydaje mi się wesoło brzmiący w refrenie Angel, znakomicie nadający się do jazdy autostradą. Even Giants Cry ma bardzo oryginalnie brzmiący refren, choć we zmetalizowanych zwrotkach raczej nie zachwyca. Poza nimi mamy tu dwa na wstępie wspomniane kowery. Ten podebrany Bjork Army Of Me to mroczny rocker, trochę przypominający gothic rock. Natomiast hymn Queen Show Must Go On to oczywiście klasa dla siebie. Utwór na pewno można zapisać Weersowi na plus, ale czy to ze względu na niego, czy może geniusz Mercurego i spółki pozostawiam Wam...

Get Read to bardzo solidnie zaaranżowany i zagrany album hardrockowy. Jak na debiut jest to wydawnictwo rewelacyjne, jak na znakomity w melodyjnym rocku rok 2008 tylko dobre.