0-9  | A  | B  | C  | D  | E  | F  | G  | H  | I  | J  | K  | L  | M  | N  | O  | P  | Q  | R  | S  | T  | U  | V  | W  | X  | Y  | Z

Skład: Suzie Lohmar - wokal; Sven Lange - gitary; Kai Beyer - klawisze; Werner Kaul - klawisze; Jörn Saul - bas; Kai-Ove Kessler - perkusja;

gościnnie: Petra Degelow - wokal (12); Carola Surberg - chórki (3)

Bad Sister został założony przez gitarzystę Svena Lange i perkusistę Kai-Ove Kesslera już w 1980 roku. Przez lata grupa przechodziła różne wstrząsy by pod koniec lat 80-tych nagrać dwie płyty. Wokalistką na tych albumach była Petra Langelow, a w 91 roku zastąpiła ją Suzie Lohmar. Ciekawostką jest fakt, że niemiecki zespół ma dwóch...klawiszowców.

Bad Sister kontynuuje tam, gdzie ostatnio skończył. Znów słyszymy wypolerowany niemiecki hardrock, ze sporym udziałem klawiszy. Mam co do niniejszej płyty mieszane uczucia. Po znakomitym singlu (był wcześniej wydany teledysk) spodziewałem się naprawdę bardzo dobrego wydawnictwa. Niestety, obok Surrender jest tu jeszcze tylko dwa utwory tej klasy. 

Surrender sporo zawdzięcza Rock You Like A Hurricane Scorpionsów zważywszy, że riff brzmi bardzo znajomo (przy zwrotce wchodzi melodyjka z Rock The Night Europe). Na podobnej podstawie powstała jednak inna melodia, świetna dzięki znakomitemu refrenowi (zwracam uwagę na jego drugą część). Wspomniany Take Me As I Am ma fantastyczne otwarcie, gdzie grupa profituje z faktu posiadania w składzie dwóch kalwiszowców. Bardzo europowy (Cherokee) refren dopełnia tego udanego dzieła. Niezły jest Unless You Talk To Me (dla fanów Venus & Mars i Angela & The Rude, dwóch raczej mniej znanych grup), gdzie u wokalistki mocniej niż zwykle słychać naleciałości z języka niemieckiego. Ładny refren i melodyjna solówka także powinny się spodobać fanom melodyjnego rocka. Through The Night jest pierwszym z brzegu przykładem co jest nie tak z tą płytą. Gitarowe otwarcie, klawiszowy most, czyli wszystko jak w podręczniku i...refren, który jakkolwiek przyzwoity, to słabo przystaje do początku. Inny przykład tego procederu to Blackmailed z ponownie rozczarowującym rozwiązaniem w refrenie. Może być to wina w mojej opinii średniej wokalistki Suzie Lohmar, bo mam wrażenie inna piosenkarka wyciśnęłaby z tych utworów więcej. Z kolei tego dowodzić może Talk To You Later, gdzie udziela się oryginalna wokalistka Petra Degelow, która co słychać z tego tylko jednego kawałka dysponuje lepszymi warunkami głosowymi i techniką. Sam kawałek to znakomita klawiszowa galopada w stylu najlepszych grup scandi, czy tych niemieckich nie szczędzących klawiszy (Craaft, Karo, Dominoe).

 

Płyta przede wszystkich dla fanów ceniących sobie żeńskie wokale w rocku - choćby dlatego, że nie wychodzi ich przecież tak wiele. W przekroju całości jest to ponadprzeciętny album, pełen bardzo dobrych klawiszy, niezłych solówek i średnich melodii wokalnych Suzie Lohmar.