1. Threshold - Dead Reckoning
 

Najlepsza płyta z gatunku melodyjnego metalu. Z płyty na płytę grają coraz bardziej przyswajalną muzykę, coraz bardziej melodyjną i tym samym mniej progresywną. Nie ma się w sumie czemu dziwić, jeśli spojrzymy na fakt, że wokalistą Threshold jest znany z doskonałego Sargant Fury wokalista Mac.

2. Sixx Am - The Heroin Diaries Soundtrack

Nigdy nie byłem zachwycony osobą i filozofią jaką sobą przedstawiał Nikki, ale zawsze szanowałem jego umiejętność do pisania dobrych utworów. W końcu przecież pojawiał się w credits wielu bardziej lubianych przeze mnie artystów. Pomijając wywody liryczne, gdzie toczy rozrachunek ze swym uzależnieniem, co nie obchodzi mnie zupełnie, tym solowym projektem nagrał coś po prostu muzycznie genialnego. Jest progresywnie, jest nowocześnie, chwilami ciężko, chwilami blisko nu-metalu(!), ale zawsze bardzo melodyjnie. Trochę recytowanych fraz i co ciekawe świetnie zaśpiewane. Do tego stopnia, że wolałbym dziś Nikkiego od Vince'a na mikrofonie Crue.

3. Lynn Allen - And The Horse You Rode On

Uwielbiam stare albumy Lynn Allen, ale nigdy w życiu nie spodziewałem się, że w 2007 nagrają tak dobrą płytę. Wygląda to tak jakby nie mieli przeszło 10letniej przerwy w nagrywaniu. ATHYRO dorównuje najlepszym płytom Lynn Allen, a ja się coraz bardziej skłaniam, że jest to po prostu najlepsza w ich dyskografii pozycja.

4. Mark Sweeney - Slow Food

Odejście od stylu macierzystej załogi przyniosło nam jedną z najlepszych płyt roku. Dość powiedzieć, że wydany po Slow Food nowy krążek Crystal Ball był o 2 klasy słabszy. Pełno melodii i naprawdę dobrych wokali Sweeneya, znacznie lepszych od tych na CB.

5. Circus Maximus - Isolate

Jedna z najlepszych pozycji z melodyjnego progresywnego metalu. Czasem ciężko, czasem z różnymi skrętami, ale zawsze bardzo melodyjnie. Osobiście wyżej cenię od choćby ostatniego Dream Theater. Jeśli następna będzie równie dobra, kto wie czy nie doszlusują do 1 ligi, gdzie jest wspomniana załoga.

INNE WARTE UWAGI PŁYTY

 

Pomimo, że takie projekty z reguły są skazane na porażkę, to ten jest od tego wyjątkiem. Voss i Lessman napisali kapitalne piosenki i wybrali do ich śpiewania prawdziwe tuzy świata rockowego. Kilka wyborów było naprawdę dużym zaskoczeniem, tak jak i nadspodziewanie duża jakość niektórych utworów.

Nareszcie dobra płyta w stylu lat 80tych. Kilka wypełniaczy, ale też obok kilka fantastycznych piosenek. Co najważniejsze nagranych w dawno zapomnianym stylu, bombastycznym, atakującym heavy-aorem..

Niemcy grający typowo amerykańskiego hardrocka. To nie mogło sie udać, a jednak płyta ma luz i swobodę grup zza atlantyku. Dla koneserów klasycznego brzmienie dużo blusowych wtrętów i przede wszystkim bardzo dobre melodie. Gitarzysta Chris Lyne zagrał kilka fantastycznych partii.

Ted nagrał swoją najlepszą płytę od bardzo długiego czasu. Pełno melodii, szczypta banalnego sentymentalizmu, trochę humoru, świetny klimat łączący Melodice i Danger Danger.

Dwie klasy lepsza płyta od Pink Cream, a pisząc to jestem miłosierny. Po prostu dla Pink Cream David zabrał same odrzuty, a perły zachował dla siebie. Świetna, dość spokojna, choć też kiedy trzeba bardzo przebojowa płyta.
Kanadyjczycy im starsi tym lepsi, tą płyta udowadniają, że są chyba najlepszym tajnym sekretem melodyjnego rocka. Mogliby spokojnie odnaleźć się w głównym nurcie, a tak tylko splendoru niszowym dziś gatunkom melodyjnego rocka. Szkoda, tylko, że już zapowiedzieli zawieszenie działalności.

Power metal, ale bez naparzających dwóch stóp. Słucha się tego doskonale, i na przykład porównując z drugim Allen/Lande, gdzie styl jest podobny, ta płyta wypada lepiej o kilka długości. DC Cooper nigdy nie śpiewał tak dobrze.

Bardziej heavy/rock niż hard/rock, ale dalej z dużym wyczuciem melodii. Zmetalizowanie czasem wyszło lepiej, czasem gorzej. Nie jest to już stare Jaded Heart, ale dalej bardzo porządny zespół.

Mimo, że to tylko epka, to jest to na tyle dobra produkcja, że znajduje się wmoim podsumowaniu. Od groma melodyjnych riffów i harmonii, choć wszystko podane w nowoczesnym , lekko przesterowanym sosie. Jeśli jednak tak ma wyglądać hardrock 2.0 to ja jestem zdecydowanie na tak.

Im dłużej tego słucham tym bardziej jestem zachwycony ta płytą. Skromna, bez sztucznych ognii, ale za to równa i z każdym kolejnym odsłuchem coraz lepsza. Na pewno należy jej się osobna notka recenzyjna.

Rarytas z cichej ostatnio stajni Kivel Records. Od czasów Adriangale nie było tam równie dobrej załogi. Nawet mimo odgrzania niektórych kawałków z innych projektów brzmi to świeżo i energicznie.

Znacznie lepsza płyta niż,w tym się będę upierał, nieudana jedynka. Dużo dobrych utworów i duże nadzieje, że następna będzie jeszcze bardziej spójna i pozbawiona już wypełniaczy.

Zawiedzeni kilkoma słabymi studyjnymi projektami aorowymi mogą spać spokojnie, gdyż ten nie jest jednym z nich. Frederiksen po wielu latach nieobecności nie stracił formy, a Denander wydaje się pisać coraz lepsze utwory.

Ile jeszcze takich zespołów leży w szufladach producentów lub piwnicach samych muzyków. Dema pochodzące z przełomu lat 80 i 90tych nagrane ponownie dziś brzmią po prostu rewelacyjnie.  

Klasyczny, whitesnakowy hardrock z aorowymi klawiszami sprawdza się na Megalomanii znakomicie. Wymarzona rzecz dla fanów brytyjskiego rocka.

Michael Voss ostatnio mnie zadziwia, bo czego się nie tknie to tworzy dobre rzeczy. Nie inaczej jest z powrotem Mad Max. Mimo faktu, że muzycznie i lirycznie inna to rzecz od reszty katalogu MM to White Light jest doskonałą heavyrockową płytą. Zwracają świetne, bardzo melodyjne i do tego ciężkie riffy.

 

 

NAJLEPSZE UTWORY W 2007

1. Threshold - Safe To Fly
2. CC Rock - Wanna Feel Like The First Time
3. Circus Maximus - Wither
4. The Poodles - Band Of Brother
5. Voices Of Rock - Over And Done
6. White Wolf - Dreams Are Forever
7. Action - Cinderella
8. Ted Poley - What If She Knew
9. Sturm Und Drang  - Mortals
10. Mark Sweeney - What Is Wrong With This World
11. Brett Walker - Give Me Back Tomorrow
12. Night Ranger - Whatever Happened
13. Two Of A Kind - Give Me A Chance
14. Goodbye Thrill - Rainy Day
15. David Readman - Don't Let It Slip Away
16. Loverboy - Back For More
17. Frederiksen/Denander - Written In Sand
18. Bon Jovi - Any Day Now
19. The Hooters - I'm Alive
20. Angels & Airwaves - Rite Of Spring

vandervelde

Komentarze (0)

Pokaż/Ukryj komentarze