HardRock.Com.Pl

Eonian Records to kolejna wytwórnia, która stara się odgrzewać stare zespoły i ich muzykę znaną tylko pod postacią słabo wyprodukowanych dem. Pistol Dawn powstali w 1988 roku i w tym okresie powstały wszystkie kawałki. Niektóre z nich ukazały się w bardzo małej ilości w postaci dwóch epek, reszta tylko jako dema. Na szczęście rola Eonian nie ogranicza się tylko do wydawania, jak ma to miejsce u wielu innych, i nagrania poddano gruntownemu masteringowi. Wartym dodania jest fakt, że płyta jest bardzo ładnie wydano, rzecz dość rzadko spotykana jeśli chodzi o szeroko pojęte reedycje.

Pistol Dawn w pierwszej połowie, wyprodukowanej przez Chipa Z'Nuffa brzmi jak skrzyżowanie Lillian Axe z Warrant w okresie swych debiutów. Nawet wokalista grupy Freddy "Faster" Brecht brzmi dokładnie jak Jani Lane. Ma to związek z bardzo podobnym, trochę "mówionym" style śpiewania i podobną produkcją. W drugiej części, gdzie znalazły się utwory wyprodukowane przez członków zespołu Pistol Dawn brzmi dokładnie jak Warrant na D.R.F.S.R..

Bardzo zaawansowanie technicznie brzmi opener Conversation Piece, któremu najbliżej do początkowego okresu Lillian Axe. Pełno zakręconych, gęstych riffów i bardzo energetycznej sekcji rytmicznej. Dreams Come True podąża podobną drogą, ale tu trzeba jeszcze dodać wpływy Warrant, których, podkreślam raz jeszcze, jest tu najwięcej. Be My Girl to wyjąwszy warrantowy refren 100 procentowe Lillian Axe (kłaniają się numery Misery Loves Company, Dreams Of A Lifetime). Gone Away, Stocks And Blonds, czy będący najbardziej jaskrawym przykładem Still Running Wild obrazują fakt, że Warrant obok talentu mieli również bardzo dużo szczęścia, bo nietrudno sobie z tymi kawałkami wyobrazić na ich miejscu Pistol Dawn (chodzi oczywiście o okres D.R.S.F.R., nikt na podstawie tej płyty nie może sądzić, że byliby w stanie nagrać coś w rodzaju Cherry Pie). Z drugiej strony nie ma na Conversation Piece jednego utworu z tak dużym potencjałem komercyjnym, jak choćby Heaven, czy Down Boys.