a ja tylko dodam,ze SS zagra na Military Camp Fest w Warszawie 06.06.2010 gdzie jako gwiazy wystapia Sabaton,Udo,Blaze Bayley

Ja żałuję, że na płytce znalazła się ocenzurowana wersja "Tak jak lubię" - ta koncertowa ma swoje smaczki Też zauważyłem to, że pierwszy utwór zupełnie nie pasuje na tym miejscu. Ja bym go umiejscowił całkiem na końcu jako chwila oddechu po skończonej imprezie^^ Alone akurat lubię - nie wyczułem żadnej sztuczności w tym utworze. Ogień, Lucy i "Nastolaktka" to moje faworyty. Przekonałem się do "Bestii Miłości", ale to po którymś już koncercie Ja bym optował bardziej za polskimi produkcjami i nie chodzi o angielski, lecz o klimat - polski band powinien w wiekszosci śpiewać po polsku i mam nadzieje, że SS tym tropem podążą, choć wiem, że szykuje się anglojęzyczna płyta a przynajmniej w planach coś takiego ma być;] I tak zdecydowanie najgorszym kawalkiem jest "Lips" ktorego tu nie ma i chwala Bogu! Szkoda, ze "Back.." został nagrany po wydaniu longplaya. A co do backing wokalu to na koncertach Andy sie wlacza od czasu do czasu Najlepiej jakby caly zespol odspiewywal jakis refrenik, ale to na pewno nas jeszcze kiedys uraczy. Mnie tylko brakuje drugiej gitary dla podkrecenia tempa oraz klawiszow ktore nadalyby zespolowi AORowy lub nawet glam metalowy ksztalt.

Dobrze, że ten album wyszedł. Nie możemy się pochwalić zbyt dużą liczba zespołów hard rockowych/glamowych, co skłania do traktowania każdej grupy jak skarbu. Osobiście mi brakuje takich zespołów śpiewających po polsku. A Silver Samurai to jakby jutrzenka odrodzenia, w tym temacie, na naszej scenie. Jednak po pierwszym przesłuchaniu pierworodne wydawnictwo grupy trochę mnie rozczarowało (może z powodu jakichś niejasnych oczekiwań), niemniej z każdym przesłuchaniem zyskiwało i obecnie regularnie gości w moim odtwarzaczu. A dlaczego (początkowo) album rozczarował? Odebrałem CD z poczty, usiadłem i uruchomiłem odtwarzacz. Przywiązuję dużą wagę do pierwszej piosenki, to przecież taka wizytówka płyty, zazwyczaj umieszcza się tu ostrego rockera, a tymczasem usłyszałem kompozycję bez wykopu, taki nijaki melodyjny rock. Na szczęście złe wrażenie zatarł zadziorny i rewolucyjny "Ogień", z świetną solówka. No, jednak się nie pomyliłem co do zakupu! Zaraz jednak zapał opadł za sprawą refrenu w "Nie zmienisz Mnie" - mamy wolniejszą zwrotkę, potem przyspieszenie, rasowe gitary… i nagle odjazd w wyciągnięte chórki i galopady. Jakoś mi nie pasuje, dysonans. To chyba najgorsza kompozycja po „Na zawsze szaleni”. Potem było już lepiej. "Bestia Miłości" - z klasycznym tematem, kawałek dynamiczny, melodyjny, miejscami konfidencjonalno-szeptany śpiew, wyraźny bas, słowem trzyma klasę. „Ostatni Buntownik” to solidny hard rock. „69 pocałunków” to mój drugi faworyt, po „Ogniu”. Jest lżej, swobodniej. „Tak jak Lubię” – kawałek szybki i dynamiczny, dobra solówka, choć pozostaje niejasne wrażenie graniczące z niedosytem, że jest przykrótka, a przecież nie jest.
Zgodzę się z vandervelde, że to nie najlepszy pomysł, aby umieszczać na albumie piosenki w dwóch językach. Ostatecznie uszłoby, lecz angielski „Blackiego” pozostawia nieco do życzenia. A kompozycję zaśpiewane po angielsku? Ballada "Alone" to raczej klapa. Bardzo toporna i wymuszona, wręcz kanciasta, nie wyróżnia się. Piosenka zaledwie poprawna, niby wedle recepty, ale zrobiona jakby w ramach obowiązku, nie czuć zaangażowania. „Lucy” – tu angielski „Blackiego” ma się o wiele lepiej, poza tym piosenka całkiem dobra, choć słaba solówka. Jest mniej melodyjnie, mniej dynamicznie, na rzecz wyważonego rytmu. „She’s from the High School” - chyba najbardziej amerykańska kompozycja z płyty, kawałek jakby żywcem wyciągnięty ze złotej ery, bezpardonowy, lapidarny, nieco spartański, zbijający z nóg rocker w starym stylu.
W podsumowaniu płyta wypada dobrze, dobrze zaśpiewana (po polsku) i dobrze, sprawnie zagrana. Zespół świetnie się zapowiada, a przede wszystkim: chce się go słuchać. Teksty nie rażą. Co prawda nie leżą mi trzy kawałki, ale reszta jak najbardziej smakuje.
Tak a’propos. Silver Samurai to przecież nie jedyny zespół w interesujących nas tu klimatach, działający obecnie. Czy nie warto by założyć odrębnego działu, prócz recenzji polskich płyt, informującego o działalności innych współcześnie działających polskich kapel, linkami do ich stron, przewodnikiem koncertowym itp.? Informacja w końcu przyczynia się do promocji. Zebrać wszystko w jednym miejscu. To apel do redaktorów serwisu, może takie rozwiązanie miałoby sens?

Szkoda tylko, że jak każda polska "rockowa" kapela, w studio nakładają w chorusach po 100 wokalów a na koncertach wszystko leci na 1, bądź na 2 w tej samej tonacji reszta zespołu boi się nawet stanąć koło mikrofonu. A podstawą 80's meatlu są WOKALE i HARMONIE. Popatrz na młodych szwedów (HEAT, VAINS OF JENNA), finów (BROTHER FIRETRIBE) nie wpominając już o kapelach zza oceanu. Tylko w Polsce jest tak, że od śpiewania jest wokalista i koniec. Reszta jest tylko od grania. Widział któś u nas śpiewającego perkusitę?

Oni są, kurde, nadzieją dla hard rocka w tym kraju!!! Polecam koncerty. Live brzmią bardziej sleazowo, momentami heavy. Płyta choć brzmi świetnie, mocno ich wygładziła

"Z innych Silverów jest tylko Mountain" ??? - http://www.heavyharmonies.com/cgi-bin/gletter.cgi?Letter=S