HardRock.Com.Pl

Młodzi Niemcy od czasu debiutu postarzeli się o dwa lata, ale dalej sa bodaj najmłodszą kapelą rockową wydającą profesjonalne płyty. Wokalista Hannes ma 19 lat, a reszta kolegów to dziś 17-19latkowie. Grupa uzyskała w Niemczech relatywną sławę z czego wynikła obecność na w numerze tytułowym Udo Dirkschneidera.

Druga płyta młodych Niemców z Kissin Dynamite nie przynosi nic nowego. Znów niemiecki hard'n'heavy tak typowy dla naszych zachodnich sąsiadów. Na tle debiutu Addicted To Metal wypada gorzej, bo dość powiedzieć, że najlepszym utworem jest tu kower Damn Yankees High Enough. Naprawdę znakomicie skowerowany, ale chyba nie taki był zamysł, by okazał się najlepszą piosenką na płycie?
Pełno tutaj prostych, naznaczonych kliszami aranżacyjnymi utworów (Love Me Hate Me), które doświadczony muzyk napisałby pewnie w mgnieniu oka. Nie jest to pozbawione melodii, ale całość raczej nie przekonuje, a mnie przypomina najsłabsze dokonania Wig Wam, czy Lordi. By oddać chłopcom sprawiedliwość niezła jest judasowa galopada Supersonic Killer, czy helloweenowy We Want More, ale to dla mnie trochę za mało.

Jeśli spodobała Wam sie pierwsza płyta Niemców to istnieje duże prawdopodobieństwo, że ta również przypadnie Wam do gustu. Ja debiut oceniłem jako obiecujący, a Addicted na razie tych obietnic nie spełnia. Po prostu nie ma tu nic nowego, żadnego postępu, a nawet w moim przekonaniu pewien regres. Zwraca uwagę warstwa liryczna w kilku numerach, która wykazuje wyraźne ciągoty do wojowania spod znaku Manowar.