Skład: Anders Rydholm - klawisze, bas, rytmiczna gitara; Per Svensson - wokal, chórki; Peter Sundell - wokal, chórki; Gościnnie: Tim Pierce - gitary; Mike Slamer - gitara (3); Danny Jacob - gitary; Roger Ljunggren - gitary (9,11); Kjell Klaesson - gitara akustyczna (12); Gregg Bissonette - perkusja;

Od ostatniego krążka Grand Illusion ładnie zatytułowanego Ordinary Just Won't Do minęło prawie sześć lat. W międzyczasie lider drużyny Anders Rydholm nagrał kilka płyt, w tym między innymi wyróżnia się projekt Code, który wyjąwszy innego wokalistę brzmiał identycznie jak Grand Illusion. Rydholm był także jednym z głównych songwriterów na całkiem ciekawej solowej płycie Steve'a Overlanda Break Away.

Warto zwrócić uwagę, że do solówek gitarowych zatrudniono tutaj wielkie sławy. Najbardziej wyróżnia się Tim Pierce, gitarzysta sesyjny stojący na tej samej półce co Michael Landau, czy Dann Huff, i Mike Slamer, również bardzo częsty gitarzysta sesyjny, zatrudniany w latach 80-tych jako tzw. ghostplayer, gdzie pomagał zespołom hairmetalowym w lepszym brzmieniu (jedna z plotek mówi, że grał na 2gim Warrancie).

Nowy krążek jest bardziej metalowy, mniej pomp aorowy, a co z tego wynika rzadziej mamy do czynienia z wpływami Toto, pojawia się podwójna stopa, i więcej tu skandynawskiego, melodyjnego metalu. Niedawny projekt Rydholma, wspomniany przeze mnie wcześniej Code daje doskonały obraz brzmienia tutaj. 

Brave New World to przede wszystkim niesamowity opener Never Find Her Alone (utwór roku!). Podniosły refren śpiewany charakterystycznym dla tego zespołu bardzo wysokim wokalem Sundella jest jednym z najlepszych rzeczy jakie ma dziś do zaoferowania melodyjny rock. Niewiele mu ustępuje All Out Of Love, gdzie wokalista niebezpiecznie zbliża się do maniery Justina Hawkinsa. Dorównuje, a może nawet przewyższa opener, power ballada Emily, gdzie słychać, że kilka rzeczy Szwedzi podpatrzyli u legendarnych muzyków z Toto. Jak już jesteśmy przy tym zespole, to numer ich najbardziej przypominający to tytułowy Brave New World. Tak właśnie najczęściej brzmi Grand Illusion na reszcie swoich płyt. Jeśli komuś się spodoba ten utwór powinien niezwłocznie sięgnąć po ich pozostałą część dyskografii. Ballada Forever With You może się skojarzyć z niedawno wydanym Mastedonem i balladowym stylem Johna Elefante. Takich ballad Grand Illusion na przestrzeni całej dyskografii miało wiele. Reszta kawałków to poziom wspomnianego Code. Na pewno nie są to fillery, ale do tych najlepszych jednak im sporo brakuje.

 

Ponownie bardzo solidny, z wielkimi momentami album Grand Illusion. Nie sądze jednak, że jest to ich najlepsza odsłona. Na pewno może być doskonałym punktem wyjścia do poznania reszty, w mojej ocenie, bardzo ciekawej dyskografii. Niektóre utwory (Never Find...) znajdą się na pewno na szczycie mojej dorocznej listy, album już raczej powalczy tylko o pierwszą dwudziestkę.

 

Komentarze (0)

Pokaż/Ukryj komentarze