HardRock.Com.Pl

Strange Ang3ls to pierwszy solowy album brytyjskiego gitarzysty Davida Marka Pearce'a. Najbardziej jest znany z udziału w Oliver Wakeman Band, z którym to gościł w Katowicach na koncercie, który trafił na wydawnictwo DVD. Tym razem występuje w towarzystwie Gorana Edmana (Yngwie Malmsteen, Street Talk) i Johna Payne'a (Asia), którzy zaśpiewali odpowiednio pięć i trzy utwory. - reszty dopełnia jeden instrumental i intro.

Tak naprawdę to najlepszy jest tu utwór instrumentalny Every Time It Rains, numer który mógłby się znaleźć na najlepszych płytach instrumentalnych. Swoja drogą ten kawałek, wyjąwszy znajdujący się w środku ładny klawiszowy pasaż, z warstwą wokalną na pewno by nie stracił, więc decyzja o pozostawieniu go bez wydaje się dyskusyjna. Pokazuje jednak on Pearce'a jako bardzo utalentowanego gitarzystę, którego stać na bardzo ciekawe obrazy - pewnie zresztą o to właśnie chodziło.

Kawałki z Goranem Edmanem na wokalu bardzo mi przypominają Street Talk, czy Europe. Potwierdzeniem tych słów jest bardzo Interesujący utwór tytułowy, gdzie rozbudowane klawiszowe intro autorstwa Olivera Wakemana z początku bardzo przypomina te ze słynnego niemieckiego filmu Das Boot. Następnie rozwija się już w bardzo europowy numer, w mojej ocenie najbardziej przywołuje styl Prisoners In Paradise. Styl Street Talk w całej swej dosłowności przywołuje Shelter Me From The Rain (tutaj jest zbyt dużo powtarzania tych 5 słów co po kilku odsłuchach mocno irytuje), To Live Again, czy Alone I Cry. Ten ostatni to bodaj najbardziej AOR-owy numer na płycie, choć refren mógłby być jeszcze bardziej eksponowany. Także Ang3ls (Help Us) ma potencjał znacznie większy niż ten, który udało się zrealizować. Świetny początek, także niezły refren, ale w zwrotkach trochę nudno.

Piosenki z wokalem Johna Payne'a dostają dzięki niemu progresywnego szlifu i od razu przywołują ten specyficzny dla Asii styl AORu, oparty na przestrzennych klawiszach i ciepłych refrenach. Jego kawałki są słabsze od tych w wykonaniu Edmana, tylko Tell Me Why im dorównuje. Save Your Prayers i So Far From Heaven są do siebie bardzo podobne i oba to typowe rzemieślnicze standardy nie wywołujące większych emocji.

Bardzo solidny album, choć kawałki zaśpiewane przez Edmana i Payne'a się od siebie odrobinę stylistycznie różnią przez co płyta traci na spójności. Ci jednak, którzy darzą pewną estymą obu tych wokalistów będą z tego krążka bardzo zadowoleni. Nie znajdzie się to nagranie wśród 10 najlepszych wydawnictw roku, ale już warte wspomnienia pewnie będzie.