HardRock.Com.Pl

Menu witryny

Start

Nowiny

Recenzje

Ostatnio komentowane

	Nowości z Eonian Records (1 -krotnie komentowane) 21.05.2012.
	Piąty album Wild Frontier (1 -krotnie komentowane) 14.05.2012.
	H.E.A.T - 'Heat' (5 -krotnie komentowane) 12.05.2012.
	Premiera nowego utworu zespołu Vincent (17 -krotnie komentowane) 12.05.2012.
	Świątynia dźwięku, czyli The Cult płyta po płycie (15 -krotnie komentowane) 05.05.2012.

Redakcyjne podsumowanie roku 2004

Wpisał: Redakcja

04.09.2005.

Spis treści

Strona 3 z 3

B U R N

Wybredne stworzonko, jakim niewątpliwie jestem i tym razem postanowiło się ograniczyć do pięciu albumów, wierząc zarazem, że tych wartych uwagi jest w rzeczywistości o wiele więcej, tyle że z różnych powodów nie dane było mi do nich dotrzeć. Kolejność wymienianych przeze mnie "perełek" nie ma absolutnie żadnego znaczenia:

1. Black Label Society Hangover Music vol.6
Zakk Wylde, z pewnością nękany przez wielu fanów wiecznymi pytaniami, czy wyda jeszcze coś zbliżonego tematycznie do świetnej "Book Of Shadows", uczynił tymże wątpliwościom zadość objawiając światu "Hangover Music vol.6". Amatorzy melodyjnego grania oraz image'u w stylu "Zaak - American Boy " będą zachwyceni ;))). Entuzjastów thrashowej, superciężkiej (tak lubianej przez Zakka) "sieczki" uprasza się o spokojne podejście do tematu i zaciśnięcie zębów (zwłaszcza przy niezbyt udanej interpretacji hitu Procol Harum). Najwierniejszych fanów Zakka proszę o wybaczenie mi tej nutki złośliwości - bo nie ma w naszej redakcji bardziej życzliwego ode mnie poplecznika Black Label. A kropla sarkazmu w mych słowach... No cóż - Zakk miał wpaść do Polski, i cooo?? ;)))

2. John Petrucci & Jordan Rudess Evening With John Petrucci & Jordan Rudess
Ogromny szacunek i miłość jaką darzę obu panów kazała mi bezzwłocznie nabyć ich wspólny, koncertowy album. Przyznaję ze wstydem, że uczyniłam to trochę bezmyślnie spodziewając się podświadomie usłyszeć kolejną płytę Dream Theater... No co? W końcu ci dwaj wspaniali muzycy tworzą 50% Teatru Marzeń. Gdy nie usłyszałam spodziewanych fajerwerków, odczułam wielki zawód, który chwilowo przysłonił mi fakt, że chłopcy nagrali świetny album - spokojny, nastrojowy, pełen ciepła - czyli taki jak oni sami są w rzeczywistości ;)))

3. Joe Satriani Is There Love In Space?
Każdy album Satcha jest dla mnie zawsze wielkim wydarzeniem. Ten może akurat nie zaskoczył mnie tematycznie. Jako wierna fanka Joego wiem dobrze, jakiej stylistyki można się po nim spodziewać i póki co nie wyłamuje się on z ram, jakie narzucały do tej pory jego dokonania muzyczne. Znając jego twórczośc należy pamiętać, że powyższy komentarz nie ma zniechęcać do tego bardzo milutkiego albumu, ale stanowić rzetelną jego rekomendację!

4. 230V O.K. Doktor
Krakowska kapela zadebiutowała pełną parą. Szczyt możliwości mają jeszcze przed sobą i o to chodzi! Klimaty typu AC/DC plus TSA nie są się zbyt "trendy" wśród młodych, polskich kapel, tym większe gratulacje należą się Voltom za odwagę, energię i przebojowość. Oby tak dalej!! :D

5. Jordan Rudess Rhytm Of Time
Taak, być może niektórzy uznają, że jestem monotematyczna, ale na bogów - jestże to wielki muzyk! Być może lekkim zgrzytem w jego karierze solowej jest fakt, że jego dotychczasowe albumy, pomimo faktu, że pełne wirtuozerii, były lekko... hmm... przeładowane spokojnymi, ponurymi kompozycjami, które na klawiszach się zaczynały i na klawiszach kończyły mówiąc oględnie. Nowa produkcja Jordana tętni energią i pełna jest spektakularnych trików kojarzących sie z Teatrem Marzeń. Drugą poważną zmianą jest dopuszczenie gitary do głosu, jako równouprawionego w stosunku do klawiszy instrumentu. Bardzo dobrze Jordan, podoba mi się ;))) tak trzymać!

G U I T A R R I Z E R

1. Wicked Sensation Exceptional
Jak dla mnie bez dwóch zdań płyta roku. Kto jest innego zdania, tego mogę skierować do laryngologa, albo też zmusić do pojedynku na miecze lub szpady ;). Wokalista Fernando "El Toro" Garcia to najlepszy nabytek zespołu i szkoda, że w momencie pisania tych słów nie ma go już w szeregach WS. Album ostry, melodyjny, dynamiczny, hard rockowy z heavy metalowymi naleciałościami, czyli coś, co tygrysy lubią najbardziej.

2. Joe Satriani Is There Love In Space?
Mistrz Satriani po raz kolejny zaskakuje niesamowitymi kompozycjami, swą mocą twórczą i poziomem techniki. Wprawdzie ten krążek nie jest tak rewelacyjny jak "Strange Beautiful Music", ale Joe utrzymuje się w wysokiej formie i oby tak pozostało przez wieki... Jak zwykle wydawnictwo sygnowane nazwiskiem gitarzysty ukrywa w sobie wiele aranżacyjnych smaczków, które z przyjemnością odkrywa się podczas kolejnych przesłuchań.

3. Magnitude Nine Decoding The Soul
Zespół uchodzi wprawdzie za przedstawiciela metalu progresywnego, jednak znajdą tu coś dla siebie fani hard rocka, power metalu, rocka progresywnego i wielu innych gatunków muzycznych. Kolejny dowód na to, że na bazie starych schematów można budować nowe wspaniałe melodie.

4. Seventh Key The Raging Fire
Jedna z ubiegłorocznych miłych niespodzianek. Wyważony album utrzymany w klimatach AOR i zahaczający o hard rocka. Słychać tu kontynuację starej szkoły grania i o to właśnie chodzi.

5. Jaded Heart Trust
Jaded Heart to zespół z ugruntowaną pozycją na rynku współczesnej sceny hard rockowej, toteż nikogo chyba nie powinno dziwić, że po raz kolejny grupa trafia do tego typu zestawienia. Dobre melodie, dobre aranżacje. Oby tak dalej...

6. Final Frontier High Tension Wire
Gdyby ta płyta wyszła w latach '80, pewnie byłaby jedną z wielu przeciętnych. Album wyszedł jednak w XXI wieku i chyba dizeki temu jest to jedno z wydawnictw najbardziej godnych uwagi. Piosenki łatwo wpadają w ucho, kilka z nich nawet później chodzi po głowie. Grupa gra coraz lepiej, z chęcią poczekam na następny krążek.

7. Frontline The Seventh Sign
Są zespoły, które się nie zmieniają i wychodzi im to na dobre. Do takich właśnie należy Frontline. Sama nazwa już gwarantuje, że słuchając płyty nie będziemy zawiedzeni. Moim zdaniem nie pobiją nigdy swojej "jedynki", ale obym się mylił...

8. Evidence One Tattoed Heart
Podobną drogą do Frontline wydaje się zmierzać jej młodszy brat - Evidence One. Drugi krążek już nie dorównuje debiutowi, a szkoda. Płyta wprawdzie dobra, aczkolwiek niepotrzebnie coraz więcej tu wpływów power metalu i czasami brzmienie wydaje się zbyt ostre jak na potrzeby kompozycji. Album dotarł w Niemczech do list przebojów, może więc utoruje drogę podobnym wydawnictwom.

9. Magnum Brand New Morning
Myślałem, że tacy weterani muzyki jak Magnum niczym mnie już nie zaskoczą. A jednak. Album bardzo świeży i pomysłowy, utrzymany w "słusznej stylistyce". Ktoś może zarzucić, że momentami za dużo tam chóralności i patosu, ale i na takie granie jest miejsce melodic rocku.

10. Lionsheart Abyss
Jako fan grupy spodziewałem się czegoś znacznie lepszego, niemniej jednak sama płyta nie jest zła. Na tle wydawnictw innych zespołów wypada dużo lepiej, podobnie jak i sam powrót formacji jest znacznie bardziej obiecujący od niedawnego wysypu powrotów niegdysiejszych "gwiazd". Gdy zawodzi Dokken i Europe, może hard rockowy honor zostanie ocalony przez Lionsheart...

Rok 2004 przyniósł nam niewiele dobrych płyt, ale nie przyniósł on też zbyt wielu płyt w ogóle, chociaż proporcje między tym co dobre a tym co złe chyba zostały zachowane. Ilość muzycznych wydawnictw z muzyką rockową wyraźnie spadła w porównaniu z latami poprzednimi. Można gdybać, czy to aby nie z powodu MP3. Po co muzyk ma się starać i nagrywać dobry album, skoro i tak nie będzie mógł go sprzedać? Na szczęście nie wszyscy muzycy myślą w ten sposób i śmiało nagrywają dobre płyty, czego najlepszycm przykładem może być zespół Wicked Sensation. A.D. 2004 bardzo ostudził mój wcześniejszy optymizm. Powroty wielkich gwiazd zawiodły, co od paru lat jest już chyba tradycją (vide: "supergrupa" Europe); Ba!, niektóre gwiazdy wbrew zapowiedziom nie powróciły wcale (White Lion). Nową płytę, rzekomo w starym stylu, szykuje nam Warrant, coś się zaczyna dziać w obozie Wingera, ale zaczynam sceptycznie podchodzić do tego typu rewelacji. Z drugiej strony... W bieżącym roku powinny pojawić się ciekawe płyty Double Cross czy 91 Suite, miejmy nadzieję - godne kontynuacje nadzwyczaj udanych debiutów. Słyszałem sample belgijskiej AORowej formacji Frozen Rain, które zapowiadają się znakomicie, zatem niecierpliwie czekam na debiutancki krążek. Wokalista Fernando Garcia przeszedł z Wicked Sensation do szwajcarskiej grupy Godiva, która także szykuje nowy materiał, zapewne wart uwagi. Również w tym roku nakładem wytwórni Z Records wreszcie powinna pojawić się druga płyta Femme Fatale, zobaczymy też, czym zaskoczy nas Skid Row... Mimo wszystko, uzbrojony w kolejną dawkę optymizmu, wypowiem życzenie: "Let The Good Times Rock".

Komentarze (0)